پشت قاب دلتنگی... عنوان شعریه که یکی از بهترین دوستام
یعنی حامد اونو گفته خیلی شعرای قشنگی میگه ولی من
اینو انتخاب کردم چون سرشار از معنی و مفهومه.
من تو را دیدم ... از پشت قاب دلتنگی ...
خنده ات اما چه زیبا بود ...
پشت قاب دلتنگی ...
قطره اشکی تو را صدا می کرد ...
میان زمزمه ی گاه و بی گاهت ...
او داشت همچنان خدا خدا می کرد ...
من تو را دیدم ...
برق چشمانت چه خوب می تابید ...
چشم من پشت قاب دلتنگی ...
بی صدا ... بی قرار ... می خوابید ...
خنده ات اما چه زیبا بود ...
که گویی در حضور من گم شد ...
آن نگاه محبت آمیزت ...
رفت و دیگر نصیب مردم شد ...
ما رفته ایم ز پیش تو ... اما
غزل های ما را ولی بخوان ... یکبار ...
آخرین محبتم شاید که این باشد ...
که با رفتنم تو راحتی ... اینبار...
من تو را دیدم ...
.
.
من تو را دیدم ...